Zaterdag 10 juli (2) - veilige thuiskomst

We zijn allemaal weer veilig thuisgekomen. We hebben een goede reis gehad.

Vanmorgen zijn we om ongeveer half 9 vertrokken vanaf het CE Union Home. We hebben de eigenaren bedankt voor de goede zorgen. Er stond elke morgen weer een ontbijt klaar en we hebben voetbal kunnen kijken! We zijn nog even langs Band gereden omdat we wat vergeten waren. We zijn toen via Saulia naar Cluj gereden.
Op het vliegveld ging alles goed. (Iedereen mocht mee) Al wilden we dat zelf eigenlijk niet. Het was gewoon zo leuk en gezellig. We hebben in Cluj afscheid genomen van Sander en Alex. Zij zijn daar op de trein gestapt om weer naar hun huis te gaan.

Toen we in Weeze aankwamen liepen we tegen een muur op. Wat is het weer hier verschrikkelijk! We wilden allemaal in het vliegtuig blijven zitten (gingen we weer terug). Gelukkig stonden de rijders al op ons te wachten. We zijn erg trots op ze!

In Houten werden we opgewacht door iedereen die daar stond :p.


We zullen jullie alle verhalen vertellen. We hebben een erg leuke en goede week gehad. Jullie horen nog van ons. Eerst maar eens even foto's uitzoeken.... en bijslapen natuurlijk.

Maar hier vast een paar foto's van vandaag.

Nog een samenvatting van de week in één zin: een geweldige week met de zigeuners in Band en met de groep waarin we samen Gods grootheid en goedheid konden uitstralen.

We willen jullie ook bedanken voor de reacties op dit blog. We vonden dit erg leuk. Steeds weer kijken of er reacties waren...

Zaterdag 10 juli

Onze laatste uren in Roemenië zijn aangebroken. Gisteravond hebben we nog een bonte avond gehouden. Het werden vroege uren. En dan ook vanmorgen weer vroeg opstaan. Alle tassen moeten worden ingepakt. We moeten alles netjes achterlaten.

We willen om half 9 wegrijden. We moeten nog even langs Band. En daarna rijden we door naar Cluj waar we het vliegtuig weer terug hopen te nemen. Willem heeft ons gisteren al weer ingeboekt.

We hopen jullie vanavond weer terug te zien. We verzamelen weer bij De Lichtboog in Houten.

De 'oma' van Band (made by Henriette)

De eerste dag dat we in Band waren en 's morgens net klaar waren met het kinderwerk en appels hadden uitgedeeld gebeurde het. Er waren nog wat appels over en Karien zag een oude vrouw 'oma' vlak bij het Daycentre bij een erf bij het hek staan. En ze dacht: zou ik haar een paar appels geven. Dus ze liep naar haar toe en wilde haar de appels geven. Eerst weigerde ze de appels, maar toen nam ze ze heel dankbaar aan.
Daarna hebben we haar elke dag gegeven wat we over hadden van datgene wat we mee hadden genomen voor de kinderen. De ene dag was het brood en een andere dag waren het koekjes.
Woensdag brachten wij, Karien, Matthieu, Joas, Leonie en ik (Henriette) haar koekjes en toen nodigde ze ons uit om met haar mee naar binnen te gaan. Ze vertelde ons dat ze 8 kinderen heeft en dat ze nu allemaal weg zijn (of ze nu dood zijn of dat ze allemaal het huis uit zijn gegaan weten we niet) en ook haar man is er niet meer. We zagen ook een foto hangen met een man en een vrouw erop en dat waren zij en haar man. Ook liet ze ons allemaal mooie doeken zien die ze zelf had gemaakt. Ze maakte ons duidelijk dat ze niet zulke goede ogen meer had om dat te doen. We denken dat ze heel eenzaam is en dat ze het heel fijn vond om ons binnen uit te nodigen. Het was wel heel leuk om te zie hoe de huizen in Band er nou van binnen uit zien. Je komt er niet zo vaak binnen. En ik zal haar altijd blijven herinneren als de 'oma' van Zomerband 2010.

Vrijdag 9 juli

Vandaag was de laatste dag dat we in Band waren. We hebben de laatste keer kinderwerk gedaan en we hadden nog 1 dag om de zolder af te maken.

Het kinderwerk ging over de dwaze en de wijze man. De een bouwde zijn huis op zand en de ander op de rots. De kinderen moesten een huis tekenen en deze op een steen plakken.

Vanmorgen was het bewolkt. Maar 's middag sloeg het weer ineens om. De zon begon te schijnen en het was ineens 30 graden. Daarom zijn we met de kinderen gaan voetballen. En dat op de laatste middag! Dit was erg leuk.

De bouwbus moest vanmorgen eerst nog even naar de bouwmarkt. We hebben het overtollige laminaat teruggebracht en er waren nog een paar dingen nodig. Dit duurde vrij lang waardoor de bouwbus pas om half 12 in Band was. En we wilde de zolder vandaag afmaken....
We zijn hard aan het werk gegaan. De lampen zijn opgehangen en de plintjes zijn op de wand geschroeft. En alles moest natuurlijk worden schoongemaakt. En wat denk je? Het is gelukt!

Na het voetballen hebben we de zolder op een feestelijke manier geopend. Dit was een erg mooi moment.

Daarna hebben we van iedereen afscheid genomen. De laatste foto's zijn genomen. Er werd afscheid genomen met een lach en een traan. Het was een erg mooi afscheid. Kosti heeft met ons gebeden. Hij heeft gebeden voor de kerk in Houten en voor de kerk in Band. Een andere man van de kerkraad vertelde dat het moeilijk is voor de zigeuners om te leven in Band. Ze hebben veel last van discriminatie. Hij was erg blij dat wij veel aandacht hadden voor alle kinderen zonder enige vorm van discriminatie.

We hebben een groepsfoto gemaakt met onze groep en de leden van de kerkenraad.

Hierna zijn we weer naar Tirgu Mures gereden. Omdat het mooi weer was hebben we onze avond doorgebracht in 'Weekend'. Dit is een zwembad met eetgelegenheden. We hebben hier een frisse avondduik genomen en daarna samen gegeten om de week af te sluiten.

Voor de meeste dringt het niet door dat de week al weer voorbij is. Het lijkt alsof we hier al eeuwen zijn. Zo snel zijn we hier gewend. Het was erg goed om hier te zijn. Het is een hele goede week geweest. We hebben veel werk voor de kinderen gedaan en we hebben de zolder af kunnen maken. Nu is er een eigen ruimte voor de kinderen.
Clara en Florin willen elke zaterdag een kinderprogramma gaan draaien. We hebben hiervoor programma's vertaald en achtergelaten. Zo kan het kinderwerk in Band ook doorgaan als wij er niet zijn. We zijn erg blij dat Clara en Florin dit willen gaan doen. We hopen dat de kinderen in Band zo veel meer over Jezus leren.

Donderdag 8 juli

Iedereen was er vandaag vroeg uit want Alex was vandaag jarig. Dit hebben we natuurlijk goed gevierd. Hij is dit niet gewend in Portugal.
Gister waren Matthieu en Rik al naar de winkel geweest voor versieringen en een cadeautje. We hebben slingers opgehangen en balonnen opgeblazen.
Onder het eten hebben we voor hem gezongen hen heeft hij zijn cadeau in ontvangst genomen: een ECHT ORANJE SHIRT!!! Het staat hem goed.

Na het ontbijt zijn we vertrokken naar Band. De kinderen kregen vandaag het verhaal van Ruth te horen en hebben daarbij een button gemaakt met de tekst: God is met mij. Het was wel even een gepuzzel deze te maken want we hadden de zak met lijm en kleurpotloden in het CE Union Home laten liggen.

De bouw is verder gegaan met het leggen van de vloer op de eerste verdieping. Ook is er gewerkt aan de elektriciteit.

12:30uur, een eetpauze. Na de eetpauze is er nog even geoefend voor de dans van het kinderwerk, die de kinderen 's middags aangeleerd kregen. Dit verhaal was eigenlijk bedoeld voor vrijdagochtend maar omdat het voetbalveld nog steeds te nat was hebben we het vandaag gedaan.
De dans was erg leuk en ook de leiding deed enthousiast mee met het oefenen:

(Bekijk vooral het eind!!)

Vandaag is de vloer helemaal afgekomen. Ook de elektriciteit is klaar. Alles werkt. Het doel is om morgen de finishing touch te geven aan de zolder: plintjes af verven, plintjes leggen, en alles op te ruimen.

Om 16uur gingen we weer naar huis, even snel douchen want het was bijna half 6 en dat beteken BOEM-tijd. Om 18:30uur lopen vertrokken richten Excalibur, het restaurant waar we vandaag gingen eten samen met de zigeuners waarmee we deze week hebben samengewerkt.
Om 22:00uur weer in het CE Union Home aangekomen. Daar kunnen we nog even lekker relaxen en als we al moe zijn kunnen we naar bed;).


We krijgen steeds meer bezorgde vragen. Jullie hebben last van een hittegolf. En hier is een weeralarm. Maar dan met extreem veel regen. Wij hebben geen last van overstromingen. We hebben wel wat regen maar het is het is prima weer. Maakt u zich geen zorgen.


Nu een speciaal bericht voor Heit c.q. Marten:

Kun je hier tegen op?

Dagoverdenking Karien (2)

Voordat we naar Band vertrekken nog snel even een dagoverdenking. ;)

Machtsverhoudingen. Het blijft een lastig punt hier. Tussen de zigeuners zijn er verschillende rangen en standen. Sommige mannen in Band hebben meer voorrechten dan anderen. Er is altijd een selectief groepje die mee mag bouwen. Waar dit nou aan ligt is mij nog steeds niet helemaal duidelijk.

Ook zijn er duidelijke verschillen tussen de kinderen. Een aantal kinderen zijn best goed gekleed, de grote meerderheid daarentegen niet. De beter geklede kinderen vinden zichzelf beter of belangrijker dan de anderen. Er zijn zelfs een paar kinderen die elke dag weer bij het kinderwerk zitten, maar volledig genegeerd worden door de andere kids. Gisteren in het restaurant hadden we het hier over. Hoe ga je hier mee om? Erg lastig.. Ik denk dat ik maar probeer elk kind evenveel liefde te geven. Elk kind laten weten dat hij of zij belangrijk is. Net zo belangrijk als de Roemeense kinderen en net zo belangrijk als de andere zigeuner kinderen. Een paar dagen geleden bespraken we het tijdens het BOEM-en dat Jezus de Hoeksteen is en dat Petrus ons in de bijbel oproept om levende stenen te zijn. Volgens mij zijn we een levende steen wanneer we elk kind erbij betrekken, hoe goed of slecht het gekleed is, hoe lief of vervelend ze zich gedragen. Omdat de Hoeksteen van deze kinderen houdt zullen wij ook zoveel mogelijk van deze kinderen houden.

Woensdag 7 juli

Door: Joas Westerbeek

Rond een uur of 8 werden de mensen van zomerband 2010 wakker. Toen zijn we met zijn allen gaan ontbijten, en vertrok om half 9 de eerste bus met de parket leggers naar het daycentre in Band. Toen de parket leggers op de locatie aan waren gekomen, vertrok rond kwart over negen de bus met de kinder werkers naar het daycentre. De parket leggers zijn op de eerste verdieping doorgegaan met het leggen van folie en ondervloer voor het kliklaminaat.

Het onderwerp van het kinderwerk deze dag was het verhaal van Noach. De kinderen hebben gedanst en het was de ook de bedoeling om met ze te gaan voetballen. Dit kon helaas door de regen geen doorgaan vinden. Toen mochten ze in de plaats van voetballen lekker gaan kleuren. Het kinder werk was door de weersomstandigheden ronde een uur of elf al weer afgelopen. Om een uurtje of half een zijn de kinderwerkers en parket leggers met elkaar gaan lunchen. Na de lunchpauze werden de krachten gebundeld en hebben we samen nog onderandere een aantal deuren op maat gemaakt.

Zo zijn we tot een uurtje of half 3 samen doorgegaan, en werdt ons vrijwilligers nog wat vrije tijd gegundt. Dit hebben wij onder andere besteed aan de dagelijkse boodschappen of om wat rond te neuzen op een ziegeuner markt. Ook zijn we naar de bouwmarkt gegaan om wat materiaal te kopen en nog een verrassing voor morgen...

Rond zes uur deze avond, zijn we in de busjes gestapt en naar een restaurant gereden om de maaltijd te nuttigen. Ik zelf heb goulash gegeten, en die was ontzettend lekker. 


En nog wat foto's van vandaag:

PS: we hebben als echte holland fans iedereen een vlaggetje op de wang getekend! Dus mocht je iets opvallen in het filmpje....

Verslag Nederland - Urugay

Voelen wat wij hebben gevoeld?

De 2-1!

De 3-1!

In Tirgu Mures kom je een hoop oranje dingen tegen. Deze fotoserie is gemaakt tijdens het lopen van het CE Union Home naar het restaurant (nog geen 5 min lopen)

Op de foto met oranje gezinde straatvegers.

In het restaurant kregen we allemaal gerechten met de namen van onze voetballers.

Hij stopte speciaal voor ons om op de foto te gaan.

Speciaal voor ons doen ze het vuilnis in oranje vuilniszakken.

Afrikaantjes

... uhh, iets oranje achter een raam

Een oranje knipperlicht? (hebben ze in Nederland niet :p)

Het volkslied werd uit volle borst meegezongen!

Het eerste doelpunt!

Vermoeiend, voetbal kijken....

Van harte gefeliciteerd iedereen!!

Dinsdag 6 juli

Vandaag hadden we een hele dag om te besteden aan het kinderwerk en de bouw. We hebben heel veel kunnen doen.

Het kinderwerk ging over Daniel in de leeuwenkuil. Er is eerst gezongen met de kinderen. Dit was zelfs boven te horen! Daarna heeft Clara het verhaal over Daniel verteld in het Roemeens. Toen is het verhaal uitgebeeld door ons. De kinderen deden het daarna na. Clara heeft het werkje uitgelegd. Vandaag hebben ze een masker gemaakt.

's Middags is er op het sportveld gevoetbald en handje geklapt. Op het voetbalveld lopen koeien dus het was voetballen tussen de koeienvlaaien. Dat was te zien aan de schoenen!

Op de bouw gaat het ook lekker vlot. In de grote ruimte ligt de vloer erin en ook in een klein kamertje. De zigeunermannen schilderen ook goed door.

Ook is de tussendeur tussen de hal en de grote ruimte geplaatst.

Alle kamertjes hebben al een mooie kleur gekregen.

Ook vanavond staat er iets belangrijks op het programma. Namelijk de wedstrijd Nederland - Urugay. Hier hebben we ons ook vandaag op voorbereid:

We hopen uiteraard dat Nederland wint!

We gaan zo eten. Vanavond bloggen zal niet lukken. Dus daarom nu al! Fijne avond!


(reacties zijn welkom)

Dagoverdenking Karien

Tussen de blogs door even een dagoverdenking. Even mijn gedachten laten gaan over de ervaringen hier. Toen we gister in dracula stad waren kwamen we meerdere keren bedelende kinderen tegen. De eerste keer vond ik het jochie zielig en gaf hem een koek, de tweede keer keek ik het kind aan met een verontschuldigende blik en de derder keer negeerde ik het kind. Later in de auto trof het me hoe snel je went aan armoede om je heen. Ik dacht erover na hoe gemakkelijk we het vinden een kind af te schepen met een paar lei of een koek die we stiekem zelf toch niet zo lekker vinden. En even vroeg ik me geschokt af of armoede niet meer opvalt als je het veel ziet.

Maar vandaag kwam ik tot de conclusie dat het me altijd zal blijven schokken. Door een ontmoeting met twee van de kinderen die vandaag naar het kinderwerk kwamen werd ik weer bepaald bij het doel van ons werk hier. Het volgende gebeurde:

Toen we bij het daycentre aankwamen zat de hele kerk al vol met kinderen die ons juichend begroetten. Buiten het gebouw stond een jochie van een jaar of 8 met zijn baby broertje op zijn schouders. Allebei erg vies en slecht verzorgd. Hij wou ook naar binnen, maar mocht niet. Wij hadden appels in de auto die we aan het eind van de middag aan de kids zouden uitdelen. Een van de appels viel uit de auto, we gaven de appel aan de jongen en pakten er nog één voor zijn broertje. Daarna liep ik naar binnen en richtte me op de andere kinderen. Toen we een half uur later met het werkje bezig waren (wat over het algemeen een enorme chaos is, alle kinderen lopen, schreeuwen en springen door elkaar) zag ik de twee kinderen weer binnenkomen en bij de deur staan. Ik liep naar achter, gaf het oudere jongetje een kleurplaat en en potlood en pakte de baby van hem over. Ik hoopte dat de jongen even zijn verantwoordelijkheden kon laten gaan en genieten van het kind zijn. Helaas was zijn jongere broertje het hier niet mee eens en begon te huilen. De jongen pakte bezorgd zijn broertje weer over en troostte hem als een echte moeder. Ik besloot het anders aan te pakken en zette de jongen op een stoel met zijn broertje op schoot en legde de tekening ernaast, zodat hij toch een beetje kon kleuren.

Even later zag ik een paar andere kinderen bij hem staan die boos en een beetje hooghartig tegen hem deden. Ik liep erheen, stuurde de andere kids terug naar hun eigen kleurplaat, maar voelde me zo machteloos. Deze twee jochies hebben niks, als zigeuner hebben ze weinig hoop op een toekomst, maar ook in hun eigen gemeenschap worden ze niet geacceptereerd. Geen liefde van hun ouders, geen onderwijs, geen toekomst. Later krijgen deze jongens weer kinderen en omdat ze nooit geleerd hebben van iemand te houden zal deze negatieve spiraal doorgaan op hun kinderen. Ik heb deze kinderen zoveel mogelijk aandacht gegeven. Ik wil deze jongens mijn liefde geven en hun laten weten dat Jezus ze liefheeft. Dat ze niet minderwaardig zijn voor mij en zeker niet voor Jezus. Ik hoop en bid dat ze op God gaan vertrouwen en hun best doen uit deze negatieve spiraal te komen.

Lieve mensen in Nederland, blijf alsjeblieft bidden voor de kinderen in Band. Er is niets dat ze meer nodig hebben dan dat!

Maandag 5 juli

Kinderwerk (made by Henriette)

Vandaag zijn we eindelijk echt gestart met ons werk in Band. Gisteren zijn we vooral bezig geweest met de voorbereidingen en nu konden we dan echt beginnen met bouwen en het kinderwerk. Na het ontbijt is een groepje vertrokken naar de bouwmarkt, Tom, Matthieu, Joas W en Kosti, om daar spullen te komen voor het bouwen. En Lianne, Karien, Leonie, Nienke, Henriette en Joas gingen naar Kaufland, de supermarkt, en naar de knutselwinkel om inkopen te doen voor het kinderwerk.
Een aantal zijn thuisgebleven en zij hebben zich ook prima vermaakt.

Ook moesten we ons voorbereiden op het kinderwerk. Een hoop scheuren en knippen dus.

Aangezien we maar weinig mee konden nemen vanuit Nederland hebben we alles wat we normaal mee zouden nemen hier gekocht.
Vandaag hebben we de drie vrienden en de brandende oven gedaan. Eerst hebben we drama opgevoerd. Henriette was de koning, Karien was de engel, Leonie mocht vuur spelen en Jaap, Joas en Maarten speelden de drie vrienden en nog een aantal waren het publiek die wel knielden. Dat is ook te zien in het volgende filmpje:

En daarna hebben we met de kinderen gekleurd. De kinderen kregen een kleurplaat van de drie vrienden in de brandende oven en die mochten ze eerst inkleuren. Er waren wel een paar regels, namelijk dat ieder kind een potlood krijgt, want anders wordt het een zooitje. En daarna mochten ze er nog oranje, gele en rode stukjes crepepapier opplakken. Wij plakten lijm op en de kinderen mochten zelf de stukjes opplakken.

Bij de deur, toen de kinderen weggingen, kregen ze nog allemaal een halve appel. Dat ging dit jaar heel ordelijk, want vorig jaar probeerden alle kinderen voor te dringen en nu konden we dat nog redelijk in de hand houden. Toen de kinderen wegwaren gingen wij nog even gezellig propjes rapen. En we mochten luisteren naar een leuk concertje van Maarten en Joas de V, Maarten blèrde een beetje en Joas speelde op de keyboard. En daarna zijn we vertrokken naar Tirgu Mures.

Met de bouw gaat het erg goed. We konden zelfs vandaag al beginnen. Vanmorgen zijn de spullen gekocht en vanmiddag werden ze al gebracht. (ter vergelijking: vorig jaar duurde het twee dagen)
Er is een laminaatvloer gekocht. Dit zullen wij gaan leggen. En de zigeuners zullen de muren en het plafond schilderen.

Matthieu en Tom hebben de eerste plank gelegd. Dus moest natuurlijk worden vastgelegd.

Voor de mensen die niet weten hoe je een laminaatvloer moet leggen. Hier volgt een korte instructie:

Ook de zigeuners zijn vandaag al begonnen met hun taak. Hier volgt de het gesprek over het kiezen van de kleur:

Jan tegen Kosti: welke kleur wil je?
Kosti: dat mogen jullie bepalen.
Jan: nee, jullie moeten kiezen
Jan: mm

Willem denk: 'dit is m'n kans' en zegt: 'ORANJE!!'

Dus....

En nadat we deze activiteiten hadden afgerond, zijn we rond een uurtje of 4, de bouw een uur later, weer naar het hotel gegaan. Eerst hebben de meesten zich gewassen en gedoucht. Na een dag werken ben je namelijk best vies en dan is het wel lekker om je op te frissen, in ieder geval voor de meesten. Daarna gingen we BOEMEN (de dag doorspreken, stukje uit de bijbel lezen en bidden, en natuurlijk kan je ook alles wat je graag kwijt wilt vertellen). En nadat we hebben geboemd zijn we lopend!!! naar het centrum van Tirgu Mures gegaan. Dat was zeker 15 minuten lopen! Maar we daar wel lekker gegeten in Leo. Hieronder nog een korte impressie:

En daarna gingen we natuurlijk, zoals bijna elke avond, gezellig weerwolven. En dat hoort er bij, er werd gitaar gespeeld. Toen is iedereen langzaam naar boven gedruppeld. Tenminste dat denk ik, aangezien het nu pas 23.15 is.

Filmpje van kerkdienst

Zoals gezegd hebben we gisteren in de dienst "create in me' gezongen. Hiervan heb ik een filmpje gemaakt.

Zondag 4 juli

We hebben heerlijk geslapen. (Matthieu zelf 8 uur en een kwartier, dat haalt hij thuis niet :p) We hebben om 9uur ontbijt genuttigd. Daarna zijn we even naar de winkel om de hoek gegaan om water te halen. Want dat is wel nodig. Het is hier ongeveer 25 graden en de zon schijnt heerlijk.
Toen zijn we naar de kerk in Band gereden. De weg was slecht. Het zit vol met gaten. Vorig jaar was de weg nog gemaakt maar er zitten alweer veel nieuwe gaten in. We kwamen iets te laat aan. Maar we werden goed ontvangen. We hebben samen in de dienst 'Create in me' gezongen. Eerst in het Nederlands en daarna in het Roemeens. Daarna heeft Jan nog een soort van preek gehouden.

Na de dienst hebben we de zolder van het Daycenter bekeken. Ze zijn erg opgeschoten. Het hele plafon zit erin. Het is erg leuk om te zien dat ze zelf een hoop werk hebben verzet. De zolder begint al aardig vorm te krijgen. 

Verder zijn er afspraken gemaakt met Kosti en Clara over de komende week. We willen de vloer op zolder leggen. En uiteraard gaan de kinderprogramma's beginnen. We hebben de kinderen opgeroepen om te komen. We hopen dat het weer druk wordt.

Daarna zijn we nog met een paar mensen het zigeunerdorp ingegaan. Tom was er nog nooit geweest. Het was weer erg indrukwekkend om te zien. Het is nu mooi weer maar hoe moet dit er in de winter uit zien?
Het is ook leuk om te zien dat er altijd wat gebeurd in het dorp. Een aantal mensen bakken zelf stenen om een huis te bouwen of uit te bouwen.

Nu zijn ook wij weer naar Tirgu Mures gereden. We hebben ons even omgekleed en toen zijn we naar Sighisoara gereden (1.5 uur rijden). Dit is een oud middeleeuws stadje. Allemaal oude gebouwen en kerkjes. Ook is er een houten trap een heuvel op. Hier hebben we rondgelopen en foto's gemaakt, en lekker op een terrasje gezeten.

Daarna zijn we weer terug gereden. Onderweg hebben we heerlijk gegeten in een restaurant langs de weg. Het was echt ontzettend lekker en Jan heeft wel drie (3) ijsjes op. Waar hij dat gelaten heeft?

Inmiddels zijn we weer terug in het CE Union Home. Een hele club is het spel weerwolven aan het spelen. Matthieu ligt er nu al uit. Wat jammer voor hem.

En nog een groepsfoto gemaakt in Sighisoara.

Wij gaan hier nog even verder. Fijne avond daar in Nederland!



(Reacties kunnen nu worden geplaatst!)