De 'oma' van Band (made by Henriette)

De eerste dag dat we in Band waren en 's morgens net klaar waren met het kinderwerk en appels hadden uitgedeeld gebeurde het. Er waren nog wat appels over en Karien zag een oude vrouw 'oma' vlak bij het Daycentre bij een erf bij het hek staan. En ze dacht: zou ik haar een paar appels geven. Dus ze liep naar haar toe en wilde haar de appels geven. Eerst weigerde ze de appels, maar toen nam ze ze heel dankbaar aan.
Daarna hebben we haar elke dag gegeven wat we over hadden van datgene wat we mee hadden genomen voor de kinderen. De ene dag was het brood en een andere dag waren het koekjes.
Woensdag brachten wij, Karien, Matthieu, Joas, Leonie en ik (Henriette) haar koekjes en toen nodigde ze ons uit om met haar mee naar binnen te gaan. Ze vertelde ons dat ze 8 kinderen heeft en dat ze nu allemaal weg zijn (of ze nu dood zijn of dat ze allemaal het huis uit zijn gegaan weten we niet) en ook haar man is er niet meer. We zagen ook een foto hangen met een man en een vrouw erop en dat waren zij en haar man. Ook liet ze ons allemaal mooie doeken zien die ze zelf had gemaakt. Ze maakte ons duidelijk dat ze niet zulke goede ogen meer had om dat te doen. We denken dat ze heel eenzaam is en dat ze het heel fijn vond om ons binnen uit te nodigen. Het was wel heel leuk om te zie hoe de huizen in Band er nou van binnen uit zien. Je komt er niet zo vaak binnen. En ik zal haar altijd blijven herinneren als de 'oma' van Zomerband 2010.